از شادی تا غم فاصله ای نیست

روز یکشنبه 20 مهر شبش عروسی دعوت بودیم از فامیلهای مادرشوهرم بودن

تو عروسی حسابی بهمون خوش گذشت

امـــــــــــــــــــــــــــــــا حتی برای یه لحظه فکرشم نمیکردیم قراره روز بعدش یعنی روز عید غدیر چه اتفاق دردناکی برامون بیافته

صبح روز عید غدیر باصدای ویبره گوشی همسرم از خواب بیدار شدم.دیدم کلی تماس ناموفق افتاده رو گوشیش

شب قبل گوشی خودمو خواموش کرده بودم که صبح با خیال راحت تا هر موقع شد بخوابیم

بابام و داداشم کلی به گوشی حمید زنگ زده بودن،شماره دختر عموم هم بود.شماره اونو که دیدم مطمئن شدم حتما اتفاقی افتاده چون سابقه نداشته بخواد به گوشی حمید زنگ بزنه

فورا به بابام زنگ زدم

حسم بهم گفت که کسی فوت کرده که اینقدر زنگ زدن اما اصلا فکرش رو هم نمیکردم که اسم پسر عموم رو بشنوم

بابام گفت پسر عموی بزرگم فوت شده

هنوزم باورم نمیشه،بیچاره خیلی جوون بود بچه هاشم هنوز ازدواج نکردن

همه رفتیم خونه عموم.عموم انگار چند سال پیرتر شده بود،میخواستم براش دق کنم

انتظاری هم که برای رسیدن جنازه کشیدیم شرایط رو سخت تر کرد

پسرعموم کارمند شرکت نفت بندرعباس بود بخاطر کارش چندسالی هست بندرعباس زندگی میکنن

شبش به خانومش گفته بود کمی حالش بهم میخوره با هم رفته بودن اورزانس بیمارستان اونا هم تشخیصشون این بوده که معده اشه.بهش شربت معده دادن و در حالیکه داشتن انژوکت به دستش میزدن چشماشو بسته و تموم کرده (سکته قلبی کرده)

خیلی سریع و بدون مقدمه،بدون کوچیکترین سابقه بیماری رفت

دیگه روز بعدش جنازه رسید چون کارای اداری داشته و اول باید میرفته تهران بعد از اونجا آوردنش کرمانشاه(پرواز مستقیم بندرعباس به کرمانشاه نیست)

دیروز صبخ تشیع جنازه اش بود

خیلی ناراحت کننده بود،دخترش چند بار بیهوش شد.خانومشم که دل همه رو آتیش زد

منم از بس این دو سه روز گریه کردم که چشام و سرم میخواست بترکه

امروز ساعت 4 مسجدشه

(این عکس رو از روی اعلامیه ترحیمش انداختم)

روحت شاد